بنام خداي هستي بخش و مهربان
سلام و عرض ادب و احترام خدمت شما خوبان و سروران گرامي،
سلام خدمت هم ولايتي عزيز و دوست داشتني،
سلام خدمت شما رفقا، عزيزاني كه از اين وبلاگ ديدن نموده و اظهار لطف داريد، تشكر و قدرداني از شما گراميان كه در اين مدت كوتاه كه در بستري بيماري بودم از طريق تلفن و شبكه هاي اجتماعي جوياي حالم بوديد، خيلي خوشحال و خرسندم كه چنين عزيزان در كنارم هستند، آرزوي سلامتي و موفقيت براي همه شما بزرگان.
باران كه بارد، ياد مادر ميافتم، دلم هواي آبادي ميكند، آنجايي كه خانه پدري، خانه خاطرات و روزهاي ماندگار است، باران كه ميبارد دلم هوايي تو را ميكند، تو كه نيستي دلم هواي غربت ميكند، احساس ميكنم كه خيلي تنهايم، اين روزها كه باران هيچ گاه آرام نميگيرد، درد همراهم شده، تنهايي آزارم ميهد، دلم هوايت را ميكند، شكسته و رنجور ،با چشماني اشك آلود و بغض سخت به عكسهايت نگاه ميكنم و ميخندم، چرا كه ياد حرف هايت مرا خيلي آزار ميدهد، اما چاره اي نيست،
وقتي باران ميبارد ياد پدر ميافتم ، روزهايي سخت آبادي، وقتي باران شدت ميگرفت و سقف خانه از آب پر ميشد به پشت بام ميرفت تا راهي پيدا كند كه آب به داخل اطاق نيايد، خانه كاگلي با سقف تير چوبي چه صفايي داشت، باران كه ميبارد همه آن روزها دوباره مرور مي شود.
برف كه ميبارد، جاي بابا خالي ميشود، همه خاطراتش يكي پس از ديگري مثال دانه هاي برف از جلوي چشمانت عبور ميكند، كنار كرسي گرم ، قصههاي پدر، دعوا هاشون، خاطراتشون، بوي نان تازه و زندگي ، حالا ديگر همه آن خاطرات آزارت ميدهد. بوي آبگوشت مادر،روي چراغ علالدين ، بوي نفت و زغال، همه و همه با آمدن برف تازه مي شود.
اما برف كه تمام مي شود بوي عيد ميآيد، خانه تكاني و جنب و جوشهاي شب عيد، پايان يك سال و شور و شق سال جديد، اما امسال ديگر بوي هيچ چيزي نميآيد، فقط باران ميآيد و برف، خاطرات مرور ميشود، تقدير با روزهايي تلخ و شيرين در گذر زمان عبور ميكند،
و حالا تو مي ماني و يك مشت خاطراتي كه فقط قصه هايش باقي مانده، قصه هايي كه قابل بازگو هم نيست، تو مي ماني روزهاي عاشقي، دلبستگي هايي كه عاشقانه شد، كتابي شد كه فقط بايد خودت بخواني، تنهايي ماند و يك سري عكس ، فيلم و دل نوشته، و من دل خوش به همه روزهايي هستم كه هيچ وقت فراموش نخواهم كرد. و اين است رسم زندگي...؟
خدا در همين نزديكي هاست و خدا نگهدار
این وبلاگ پر از خاطراتی است که شاید برای هر خواننده ایی جذاب و خواندنی نباشد.